Jesteś na stronie Rodzaje aktywności fiziycznej – co będzie dla mnie najlepsze?Przejdź do:
Rodzaje aktywności fiziycznej – co będzie dla mnie najlepsze?
05 wrz 2017

Rodzaje aktywności fiziycznej – co będzie dla mnie najlepsze?

Z doborem odpowiedniej aktywności jest trochę jak z randkowaniem – liczy się pierwsze wrażenie: zauroczenie mogące się przerodzić w zakochanie lub kompletną katastrofę. Moment, w którym wiesz, że spróbujesz drugi raz i każdego następnego razu będzie Ci mało lub dojdziesz do wniosku, że to nie dla mnie, ja się do tego nie nadaje lub to w nim (tym treningu) jest coś nie tak.

Z doborem odpowiedniej aktywności jest trochę jak z randkowaniem – liczy się pierwsze wrażenie: zauroczenie mogące się przerodzić w zakochanie lub kompletną katastrofę. Moment, w którym wiesz, że spróbujesz drugi raz i każdego następnego razu będzie Ci mało lub dojdziesz do wniosku, że to nie dla mnie, ja się do tego nie nadaje lub to w nim (tym treningu) jest coś nie tak.

 

Wachlarz możliwości

Zanim zaczniemy uprawiać sport zadajmy sobie pytania: co chcemy osiągnąć, co lubię robić, co sprawia mi przyjemność, co mogę robić? Pytania z pozoru proste i oczywiste często dostarczają nam zaskakujących odpowiedzi. Zróbmy sobie listę aktywności fizycznych, którymi jesteśmy zainteresowani, a następnie warto sobie zrobić tabelkę „za” i „przeciw” odnoszącą się do każdego rodzaju sportu jaki chcemy uprawiać. Czy dany sport będzie spełniał nasze oczekiwania? Czy jesteśmy na tyle zdrowi, aby nasz organizm był w stanie podołać takiemu obciążeniu?

 

Pochopne działanie może nas zgubić

Potocznie mówi się, że pierwsze wrażenie jest najważniejsze. To zdanie również odnosi się do sportu. Niejednokrotnie kierujemy się pierwszym wrażeniem jakie mamy na temat upatrzonej dyscypliny sportu. Decydujemy się na nią, bo uważamy, że będzie ona dla nas odpowiednia, pomoże nam w osiągnięciu upragnionego celu lub po prostu jest modna i chcemy ją wypróbować na „własnej skórze”. Podchodzimy do niej z entuzjazmem, pozytywnym nastawieniem, a potem następuje konfrontacja oczekiwań z rzeczywistością. Zdarza się, że ta konfrontacja jest bolesna i nie przypada nam do gustu. Wtedy zazwyczaj mówimy „to nie jest dla mnie”. Podjęcie jednej próby uprawiania danego sportu nie zawsze kończy się sukcesem. Do tego sukcesu trzeba dojść, choć niejednokrotnie droga jest długa i wyboista. Żaden zawodowy sportowiec nie został mistrzem swojej dyscypliny od pierwszego treningu. Aby osiągnąć poziom mistrzowski niejednokrotnie potykał się i upadał, ale z każdej porażki wynosił lekcje co jeszcze należy zrobić, aby wyeliminować błędy i poprawić swoje umiejętności.

 

Rodzaj wykonywanej pracy

Każdy z nas wykonuje określoną pracę w ciągu dnia. Jedni pracują umysłowo ucząc się lub ucząc innych, drudzy mają siedzący tryb pracy (np. praca przed komputerem), a jeszcze inni wykonują pracę fizyczną, w którą zaangażowane są niemal wszystkie partie ciała. Czy każda z tych grup osób może wykonywać jednakową aktywność fizyczną? Z jednej strony tak, bo każdy rodzaj ruchu jest ważny dla naszego organizmu, ale z drugiej strony warto się zastanowić nad przewagą jednego sportu nad drugim, patrząc na nie przez pryzmat wykonywanej przez nas pracy.

Praca umysłowa wymaga niesłychanego skupienia, dlatego warto się zastanowić (o ile oczywiście możliwości zdrowotne na to pozwalają) nad wyborem sportu drużynowego lub aerobiku, gdzie ilość osób oraz zachodzących zjawisk jest tak duża, że umysł będzie potrafił się odprężyć. Ciało ćwiczy, a umysł odpoczywa. Natomiast w tak zwanych samotnych sportach jak bieganie, jazda na rowerze czy pływanie, trenujący pozostaje sam na sam ze swoimi myślami i ruch jest tylko tłem do dalszej pracy umysłowej. Uprawiając aktywność fizyczną powinniśmy pamiętać, że pracujemy nie tylko nad ciałem, ale również nad duchem. Relaks psychiczny potrafi dać niejednokrotnie większe korzyści niż przysłowiowy „wycisk” na siłowni.

Praca w pozycji siedzącej (często kojarzona z praca przed komputerem w zamkniętych pomieszczeniach lub z pracą jako zawodowy kierowca) jest wysiłkiem silnie obciążającym kręgosłup lędźwiowy, ale również powoduje utrudniony odpływ krwi żylnej z kończyn dolnych, a nawet dolegliwości ze strony szyjnego odcinka kręgosłupa. Co wybrać? Możliwości jest wiele i zależą one od upodobania danej osoby, lecz warto zastanowić się nad uprawianiem nordic walking, jazdą na rowerze czy ćwiczeniami rozciągającymi (stretching, joga, pilates). Korzyścią płynącą z uprawiania nordic walking jest przede wszystkim ruch na świeżym powietrzu. Dotlenienie organizmu połączone z aktywnością fizyczną to podwójna zdrowotna korzyć dla ciała. Ponadto, energiczny chód powoduje uruchomienie mięśni w kończynach dolnych, a tym samym poprawę krążenia w nogach. Co więcej, podczas nordic walking uruchamiamy kręgosłup szyjny ustawiając go w różnych pozycjach jak np. patrząc w dół, za chwilę patrząc przed siebie a następnie skręcając głowę, aby z kimś porozmawiać lub obejrzeć się przechodząc przez ulicę. Głowa ustawiona w protrakcji, w czasie pracy przed komputerem, zaczyna powracać do swojego fizjologicznego ustawienia.

Można by powiedzieć, że osoba pracująca fizycznie (np. pracownik budowy czy listonosz) ma na tyle ruchu w ciągu tak zwanej dniówki, że on/ona już nic więcej nie muszą robić. Tak nie jest, gdyż praca wymaga aktywności, a czasem nawet hiperaktywności wybranych grup mięśniowych, powodując ich nadmierne zmęczenie, przeciążenie i ból. Najbardziej korzystnym rodzajem aktywności dla tych osób jest sport, który zapewnia odciążenie prawie wszystkich stawów dając wrażenie lekkości i uśmierzenia bólu. Takim sportem jest pływanie. Środowisko wodne bardzo dobrze odciąża stawy, a co za tym idzie, jest możliwe wykonanie większego zakresu ruchu u tych osób w wodzie niż na lądzie. Poza tym pływanie ma znaczny wpływ na układ oddechowy i krążenia, zwiększając ich wydolność.

 

Co chce osiągnąć?

Gdy już zrobiliśmy wewnętrzny rachunek sumienia i mamy więcej „za” niż „przeciw” odnośnie podjęcia się uprawiania sportu, gdy wiemy, że jesteśmy zdrowi (a przynajmniej wiemy, że nie cierpimy na chorobę, która całkowicie pozbawia nas możliwości uprawiania sportu), gdy wiemy jaki rodzaj pracy wykonujemy w ciągu dnia, powinniśmy sobie zadać pytanie „co chcę osiągnąć”?. Dlaczego chcę się zdecydować na podjęcie aktywności fizycznej? Czy dlatego, że zima była dla nas zbyt hojna i obdarzyła nas kilkoma dodatkowymi kilogramami, które będą się niekorzystnie prezentowały w stroju kąpielowym? A może jednak chcę poprawić swoją wydolność, ponieważ denerwuje mnie jak wchodząc na trzecie piętro w połowie wysokości łapię zadyszkę? A może jednak, pomimo, że czuje się dobrze, powinienem dla własnego zdrowia rozpocząć uprawiać sport? Lub prewencyjnie chcąc zapobiec negatywnym skutkom pracy postanawiam sobie pomóc?. Innym powodem może być po prostu moda na uprawianie sportu i chęć należenia do grupy „fit”. W zależności od powodu jaki nami kieruje można dobrać aktywność fizyczną.

Jeżeli dodatkowo połączy się „powód rozpoczęcia aktywności” z naszymi zainteresowaniami lub tym, co się nam podoba, sukces będzie na wyciagnięcie ręki. Najgorszą rzeczą jaką można uczynić to robienie czegoś co nas nie interesuje. Wtedy każdy trening będzie „za karę”, nie będziemy dostatecznie zmotywowani, aby ćwiczyć na 100% swoich możliwości, a to będzie się przekładało na nasze rezultaty. Będziemy mieli poczucie zmarnowania czasu, bezsensowności wykonywanych ćwiczeń oraz irytacji z powodu braku efektów.

Gdy mamy problem ze scharakteryzowaniem, jaki sport będzie dla mnie najlepszy, powinniśmy spróbować metody „prób i błędów”. Kupmy sobie jednorazowe wejście na siłownię. Jeżeli po godzinie tam spędzonej uznamy, że chodzenie przez 15 min po bieżni jest dla nas nudne, a wyciskanie ciężarów to męczarnia, zrezygnujmy z tego. Zainwestujmy wtedy w jednorazowe wejścia na fitness. Może okazać się, że step lub BPU (brzuch-pośladki-uda) to aktywność stworzona dla nas. A jeżeli nie, to są jeszcze inne możliwości. Skoro podobało nam się ćwiczenie do muzyki, może zamiast typowych układów, jakie spotyka się na aerobicu, warto spróbować zumby? Połączenie tańca z energetyczną muzyką z dodatkiem elementów fitness okaże się przysłowiowym strzałem w dziesiątkę (w szczególności dla większości pań). A jeżeli okaże się, że taniec jest tym sportem, ale zumby nie czujemy, spróbujmy popularnego w dzisiejszych czasach pole dance. A może jesteśmy typem samotnika, który nie przepada za aktywnością w zatłoczonych pomieszczeniach? Bieganie, jazda na rowerze lub nordic walking będzie dla nas idealne. Może zamiast tego wolimy środowisko wodne? W takim razie wykupmy sobie wejście na basen. A może jednak nie lubimy zbytnio się przemęczać i nie widzimy przyjemności, gdy pot spływa nam po plecach? Wtedy należy poszukać sportu, który jest wymagający, ale nie wymaga pracy nad własną kondycją. Przykładem może być stretching, joga bądź pilates. Każda z tych aktywności wymaga ogromnego zaangażowania, cierpliwości oraz skupienia, ale rezultaty pod postacią zwiększenia elastyczności mięśni i ścięgien będą zadawalające.

 

Co nagle to po diable

Zdarza się, że dobierzemy sport do naszych zainteresowań i trybu pracy, ale wciąż coś nam będzie nie pasowało. Będziemy zmęczeni, czasem wycieńczeni, a z czasem mało zmotywowani do następnego treningu. Zwróćmy uwagę, że nie od razu Rzym zbudowano i czas jest potrzebny, aby osiągnąć postawiony sobie cel. Najczęstszym błędem, jaki popełniamy (niezależnie od płci) jest zbyt duża intensywność na początku przygody ze sportem. Uważamy, że jesteśmy na tyle silni lub sprawni, że przebiegnięcie 1,5km jest bułką z masłem. Często okazuje się, że nasze wrażenie odnośnie własnej kondycji fizycznej było mylne, dlatego zaleca się stopniowanie trudności treningu. Jeżeli postanowiliśmy, że naszym docelowym treningiem będzie bieganie, to należałoby zacząć od spacerów. Od krótkich, przechodząc do coraz dłuższych. Następnym etapem może być marszobieg, czyli chwila biegu przeplatana szybkim marszem. Z czasem stosunek biegu do marszu się zmieni i to bieg będzie dominującą aktywnością. Następnie przechodzimy do joggingu, czyli ciągłego biegu, lecz z nieznacznym tempem. Dopiero, gdy jogging nie będzie powodował u nas znacznego zmęczenia przechodzimy do biegu o większej intensywności. Takie stopniowanie intensywności treningu może się tyczyć również tańca, gier zespołowych czy pływania. Warto zastosować się do tej zasady, w szczególności, gdy jesteśmy osobami, które potrzebują rezultatów, bo gdy coś nie wychodzi szybko zniechęcamy się. Sami będziemy wyznaczać sobie kolejne cele na miarę swoich możliwości, podtrzymując tym samym motywację do dalszych ćwiczeń.

Jak widać nie istnieje łatwa i jednoznaczna odpowiedź na pytanie co będzie dla mnie najlepsze”, lecz istnieje szereg aspektów, nad którymi trzeba się zastanowić podczas podejmowania decyzji o wyborze aktywności fizycznej. Najważniejsze jest, aby sport był dla nas przyjemnością, spełniał nasze oczekiwania oraz przynosił wymierne korzyści dla naszego zdrowia.

 

Autor: Justyna Ćwieląg – Magister fizjoterapii


Dziękujemy za korzystanie z Portalu Pacjenta

Mednow Sp. z o.o.

ul. Johna Baildona 66A,

40-115 Katowice,

KRS 0001164024, NIP 6751811676

Zmień zgody cookie

Ładowanie zakończone