Jesteś na stronie Mam arytmię – czy pomoże mi ablacja?Przejdź do:
Mam arytmię – czy pomoże mi ablacja?
06 wrz 2017

Mam arytmię – czy pomoże mi ablacja?

Szybka lub wolna praca serca, nieregularne bicie – to mogą być objawy arytmii serca. Do powstawania nieregularności tętna mogą przyczynić się niektóre schorzenia, ale i wiek pacjenta. Podpowiemy jak ją rozpoznać i w jaki sposób skutecznie wyleczyć.

Szybka lub wolna praca serca, nieregularne bicie – to mogą być objawy arytmii serca. Do powstawania nieregularności tętna mogą przyczynić się niektóre schorzenia, ale i wiek pacjenta. Podpowiemy jak ją rozpoznać i w jaki sposób skutecznie wyleczyć.

 

Arytmia serca

U zdrowego człowieka, w stanie spoczynku, serce bije z częstotliwością 60-100 uderzeń na minutę. Podczas snu pracuje trochę wolniej i wykonuje 40-60 uderzeń. Częstotliwość może zwiększać się podczas uprawiania sportu i w sytuacjach emocjonalnych. Przy intensywnym wysiłku może dojść do nawet 200 uderzeń na minutę i nie będzie w tym nic złego. Problem zaczyna się, jeśli zaczyna bić nieregularnie bez wyraźnej przyczyny.

Arytmia serca określana jest najczęściej jako kołatanie objawiające się szybkim, zwolnionym lub mocno odczuwanym biciem serca. Często towarzyszy temu uczucie kłucia. W niektórych przypadkach może dojść nawet do duszności czy odczuwalnego gorąca. Takie samopoczucie trwa krótko, ale te objawy mają tendencję do nawracania.

Arytmia serca dzieli się na dwa rodzaje: tachykardię i bradykardię. Pierwszy z nich to stan, w którym częstotliwość bicia serca przekracza 100 uderzeń na minutę. Pojawia się również uczucie wypełnienia klatki piersiowej i bardzo szybko bijącego serca. Czasami dochodzi również do zawrotów głowy, a nawet omdleń. Tachykardia może występować po przyjęciu zbyt dużej dawki kofeiny lub narkotyków. Często jest objawem nadczynności tarczycy, stanów niedokrwistości, niedocukrzenia czy odwodnienia.

O bradykardii mówi się, gdy tętno nie przekracza 50 uderzeń na minutę. Towarzyszy temu płytki oddech i uczucie zmęczenia. Może być objawem niedoczynności tarczycy lub wynikać z podwyższonej ilości potasu w organizmie.

 

Badania stwierdzające arytmię

Pacjenci zgłaszający się do lekarza z objawami nieregularnego bicia serca są przede wszystkim poddawani badaniu EKG. W niektórych przypadkach zakłada im się Holter, który mocuje się do ciała, aby wykryć arytmiczność, która występuje tylko sporadycznie. Dodatkowo lekarz może zlecić badanie RTG serca i płuc, aby określić stan narządów.

 

Ablacja jako metoda leczenia arytmii

Ablacja to zabieg, który polega na wprowadzeniu specjalnej elektrody przez żyłę lub tętnicę udową do odpowiedniego obszaru serca, w którym występuje arytmia. Przez elektrodę dostarcza się ciepło lub zimno, których zadaniem jest zniszczenie tkanki i wytworzenie blizny, która nie przewodzi impulsów elektrycznych. Dzięki temu nieprawidłowe impulsy powodujące migotanie nie mogą dostać się do serca. Jest to zabieg małoinwazyjny, przeprowadzany bez znieczulenia ogólnego. Podczas ablacji pacjent jest przytomny. Przy uczuciu bólu podaje się leki przeciwbólowe. Cały zabieg może potrwać nawet około 6 godzin.

Ablacja jest dużo skuteczniejszą metodą leczenia arytmii serca niż leki. Farmakologiczne leczenie daje dobre wyniki jedynie wśród około 40% pacjentów, a ablacja ma skuteczność na poziomie 70-80%. Zdarza się, że po kilku latach trzeba ją powtórzyć, jeśli nieregularne tętno pojawia się z innej przyczyny. Po zabiegu pacjent musi być pod stałą opieką kardiologiczną, ale nie musi przyjmować leków.

Ablację wykonuje się w przypadkach częstoskurczu w węźle przedsionkowo-komorowym, przy trzepotaniu i migotaniu przedsionków oraz pozawałowym częstoskurczu komorowym. Do leczenia zabiegowego kieruje lekarz kardiolog po wykonaniu serii niezbędnych badań. Pacjent przed zabiegiem powinien zaszczepić się przeciwko żółtaczce oraz wykonać podstawowe badania krwi. Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych lekach i chorobach, na jakie leczy się pacjent.

 

Przeciwwskazania do ablacji

Niewiele jest przypadków, w których nie można wykonać u pacjenta ablacji. Zabiegu nie przeprowadza się u kobiet w ciąży oraz przy obecności skrzeplin w sercu. Problemem może być także budowa żył, która nie pozwala na odpowiedni dostęp do serca.

Ryzyko związane z zabiegiem ablacji jest niewielkie i występuje u bardzo małej ilości pacjentów. Z reguły są to niegroźne powikłania. U 2-3% pacjentów może pojawić się krwiak w miejscu wprowadzenia elektrody do żyły. U 1% może wystąpić zator płucny lub mózgowy. Jednak coraz więcej przeprowadzanych zabiegów i wzrastająca świadomość oraz doświadczenie lekarzy, niweluje to ryzyko do minimum.

 

Czy warto poddać się ablacji?

Ablacja nie niesie ze sobą praktycznie żadnego ryzyka. Jest to bardzo skuteczna metoda, która może wyleczyć z arytmii serca do końca życia. Jest dużo skuteczniejsza od leczenia farmakologicznego, które dodatkowo obciąża wątrobę i inne narządy. Warto porozmawiać z kardiologiem na temat tego zabiegu i razem z nim zdecydować, jaki rodzaj leczenia będzie najlepszym rozwiązaniem.

 

Autor: Urszula Stanisławska-Hunek


Dziękujemy za korzystanie z Portalu Pacjenta

Mednow Sp. z o.o.

ul. Johna Baildona 66A,

40-115 Katowice,

KRS 0001164024, NIP 6751811676

Zmień zgody cookie

Ładowanie zakończone