Depresja w wieku podeszłym
Depresja to podstępna choroba, która dotyka ludzi w każdym wieku. Akurat u seniorów jest najtrudniejsza do zdiagnozowania, ponieważ jej objawy zrzuca się najczęściej na inne choroby, wiek i samotność.
Dlaczego dotyka ludzi w podeszłym wieku?
Zdarza się, że osoby starsze nie potrafią poradzić sobie z upływającym czasem i coraz mniejszą sprawnością fizyczną. Umysł i pamięć również nie działają tak jak kiedyś. Ludzie starsi często są samotni, ponieważ wyjście z domu nastręcza im wielu problemów. Dokucza im ból stawów i kości, każdy spacer może wiązać się z ogromnym bólem. Coraz rzadziej spotykają się z innymi ludźmi i z wielkim wyczekiwaniem, a czasem z pretensjami - czekają na przyjście członków rodziny.
Depresję mogą pogłębiać także pojawiające się choroby, które powoli wyniszczają organizm i zabierają chęć do życia. Człowiek schorowany ma coraz mniejszą ochotę podnosić się rano z łóżka, co prowadzi do jeszcze większych problemów. Przyjmowane leki, które pomagają na wiele schorzeń, niestety często mają skutki uboczne, które powodują powstawanie choroby. Ludzie w jesieni życia cierpią na wiele, często irracjonalnych lęków, które są powodem chandry i przygnębienia. Strach przed śmiercią, chorobami czy brakiem pieniędzy bardzo silnie wpływają na umysł seniora. Jednym z poważniejszych problemów powodujących depresję jest także utrata małżonka lub innego członka rodziny. Bardzo uczuciowe osoby odczuwają wielką stratę nawet po śmierci zwierzęcia domowego, do którego były przywiązane.
Do powstania tej choroby przyczyniają się też uwarunkowania genetyczne. Jeśli ktoś w rodzinie miał problemy z różnymi zaburzeniami psychicznymi, także senior może być narażony na zachorowanie. To także częsta towarzyszka chorób wieńcowych, cukrzycy, nowotworów oraz nadczynności tarczycy.
Jak rozpoznać objawy?
Objawy depresji nie są wcale łatwe do zdiagnozowania u osób starszych. A niestety, jest to często spotykane schorzenie w wieku podeszłym. Często mylone z otępieniem i demencją oraz traktowane jako normalne, choć lekko zdziwaczałe zachowanie, które przysługuje seniorom.
Do najczęstszych spotykanych objawów należy brak apetytu i spadek wagi. Partneruje im ciągły smutek, apatia i brak energii. Osoby te nie mają ochoty na nic. Nie odczuwają przyjemności z jedzenia, spotkań z rodziną i przebywania na świeżym powietrzu. Ma się wrażenie, że już nic w życiu ich nie cieszy. Problemy ze snem to kolejny poważny objaw. Mogą pojawić się też problemy z koncentracją i pamięcią, co jest często spotykaną przypadłością w wieku starszym, dlatego trudno powiązać je z depresją. Ostatnim stadium choroby są myśli samobójcze i coraz częstsze, wręcz obsesyjne myślenie o śmierci. Co ważne, nie wszystkie wymienione objawy muszą występować razem, czasami wystarczy tylko jedna z oznak.
U seniorów może wystąpić depresja psychotyczna, w której oprócz podstawowych objawów, występują także urojenia nihilistyczne. Osoba taka ma wątpliwości co do istnienia świata i siebie. Pojawiają się omamy słuchowe, które mogą doprowadzić do samobójstwa lub okaleczeń.
Jak leczyć
Depresji starczej nie wolno ignorować i traktować pobłażliwie. Jest to równie poważna choroba jak u ludzi w młodszym wieku, a do tego trudniej ją wyleczyć. Należy reagować już przy pierwszych objawach utraty humoru, chęci do działania i braku apetytu czy bezsenności. Ważne jest jak najczęstsze dotrzymywanie towarzystwa, a w razie przypadków, jeśli jest to niemożliwe – codzienne telefonowanie. Trzeba też zachęcać seniorów do wyjścia z domu, zapewniać im różne rozrywki i robić wszystko, żeby poczuli się potrzebni.
Depresja może być leczona antydepresantami, jednak ze względu na inne przyjmowane leki, tego typu środki mogą mieć sporo skutków ubocznych. Z reguły, dla bezpieczeństwa pacjenta, lekarze przepisują mniejsze dawki medykamentów, w takiej sytuacji leczenie może się wydłużyć. Zamiast lekarstw u osób starszych stosuje się elektrowstrząsy, które właściwie nie mają żadnych skutków ubocznych, jednak niektóre schorzenia nie kwalifikują się do zastosowania tej metody.
Najważniejszy jest jednak zawsze kontakt z drugim człowiekiem. Poczucie odizolowania i beznadziejności życia często prowadzą do depresji. Należy zmotywować całą rodzinę i na zmiany odwiedzać chorego. Można też spotykać się w większym gronie, na przykład podczas niedzielnego obiadu. Seniorzy są pełni życiowej mądrości, zatem warto sięgać po ich zdanie i opinie. Sprawi to, że poczują się potrzebni i kochani, a bliskość drugiego człowieka może odwrócić bieg choroby.
Autor: Urszula Stanisławska-Hunek