Jesteś na stronie Ciśnienie tętnicze krwi u dzieci – o czym mówi?Przejdź do:
Ciśnienie tętnicze krwi u dzieci – o czym mówi?
01 wrz 2017

Ciśnienie tętnicze krwi u dzieci – o czym mówi?

Ciśnienie tętnicze mierzy się poprzez zbadanie nacisku krwi na ściany tętnic. Problemy z ciśnieniem często kojarzą się z podeszłym wiekiem, ale może dotykać także dzieci. Jakie są normy i jak odpowiednio wykonać badanie?

Ciśnienie tętnicze mierzy się poprzez zbadanie nacisku krwi na ściany tętnic. Problemy z ciśnieniem często kojarzą się z podeszłym wiekiem, ale może dotykać także dzieci. Jakie są normy i jak odpowiednio wykonać badanie?

 

Przyczyny złego ciśnienia krwi

Przyczyną nieprawidłowego ciśnienia krwi u dzieci mogą być uwarunkowania genetyczne, które te przejęły po rodzicach lub dziadkach. Także nadwaga lub otyłość mogą doprowadzić do tego typu poważnych problemów. Mało zbilansowana dieta składająca się głownie z przekąsek i słodyczy prowadzi do otłuszczania narządów i ciała, blokując prawidłowy przepływ krwi i osłabiając serce. Z kolei aktywność sportowa pomaga utrzymać zdrową sylwetkę i jest bardzo ważna w profilaktyce leczenia złego ciśnienia.

Pod względem nieprawidłowego ciśnienia krwi powinno się sprawdzać dzieci, które:

  • Są otyłe lub cierpią na nadwagę;
  • Były wcześniakami lub miały małą masę urodzeniową;
  • Mają problemy z nerkami i układem moczowym;
  • Chorują na cukrzycę;
  • Posiadają wady wrodzone;
  • Chorują na nowotwór.

 

Objawy złego ciśnienia krwi

Do objawów nadciśnienia należą bóle i zawroty głowy, zaburzenia ostrości i widzenia, nudności, wymioty i brak apetytu. Może pojawić się nadmierne pobudzenie i zaburzenia świadomości.

Jednocześnie przypadłość ta często nie daje żadnych objawów i o problemach zdrowotnych można dowiedzieć się jedynie podczas kontroli u lekarza.

Zdarza się też, że wywołuje je choroba nerek, wtedy pociecha ma problemy z częstomoczem, i obrzękiem ciała; jest blada. Jeśli u malucha pojawi się choć jeden z wymienionych objawów, należy udać się do lekarza w celu wykluczenia lub zdiagnozowania choroby.

Przy niedociśnieniu dziecko odczuwa ciągłe zmęczenie, ma problemy z koncentracją i nauką. Może być blade, słyszeć w uszach szum, a przed oczami mogą pojawiać się tak zwane mroczki. Przypadłość ta może dotyczyć młodych osób chorujących na cukrzycę, padaczkę oraz anemię. Zazwyczaj leczy się ją niefarmakologicznie. Wystarczy zastosować odpowiednią dietę i aktywność fizyczną. Należy podawać choremu dużo wody i dopilnować, żeby był zawsze wyspany. W skrajnych przypadkach można zastosować odpowiednie leki przepisane przez lekarza.

 

Jak wykonać pomiar ciśnienia krwi

Przed przystąpieniem do mierzenia dziecko powinno być w stanie spoczynku przez około dziesięciu minut. Nie powinno się bać ani być zestresowane. Należy posadzić je wygodnie na krześle lub w fotelu, aby mogło się wygodnie oprzeć. Jego stopy powinny znajdować się na ziemi, a prawa ręka musi być oparta o stół. Szerokość mankietu ciśnieniomierza ma bardzo ważne znaczenie. Zbyt wąski lub zbyt szeroki może dać złe wyniki. Dla noworodków powinien mieć 4cm wysokości i 8cm szerokości, dla niemowląt 6cm i 12cm, a dla starszych dzieci 9cm i 18cm. Odpowiednio dobrany mankiet nie pozwoli na zakłamanie wyniku. Warto jest wykonać trzy pomiary z kilkuminutowymi odstępami i je porównać. Kontrolowanie mierzenia przepływu krwi powinna odbywać się minimum raz do roku.

 

Jak interpretować wynik

U dorosłych osób wystarczy znać odpowiednie normy - wówczas wynik jest bardzo łatwy w zrozumieniu. Niestety u dzieci nie jest to takie proste. Wszystko zależy od wieku, wagi, wzrostu i płci dziecka. Otrzymany wynik sprawdza się w dostępnych u pediatry tabelach centylowych. Są jednak ogólnoprzyjęte normy ciśnienia skurczowego i rozkurczowego u dzieci:

  • Niemowlęta do pierwszego roku życia (wzrost do 90 cm) – skurczowe maksymalnie 120mmHg;
  • Dzieci do lat 5 (wzrost 90 -120 cm) – skurczowe do 125 mmHg, rozkurczowe do 75 mmHg;
  • Dzieci w wieku 6 -11 lat (wzrost 120 -150 cm) – skurczowe do 140 mmHg, rozkurczowe do 90 mmHg

Jeśli ciśnienie zmierzone u dziecka nawet lekko odbiega od podanych norm, należy iść po poradę do specjalisty. Ważna jest kontrola, którą należy wykonywać minimum raz w roku i za każdym razem po wystąpieniu niepokojących objawów. Do mierzenia polecany jest aparat naramienny, ponieważ daje dużo lepsze i pewniejsze wyniki niż nadgarstkowy.

 

Autor: Urszula Stanisławska-Hunek


Dziękujemy za korzystanie z Portalu Pacjenta

Mednow Sp. z o.o.

ul. Johna Baildona 66A,

40-115 Katowice,

KRS 0001164024, NIP 6751811676

Zmień zgody cookie

Ładowanie zakończone