Jesteś na stronie Bradykardia – gdy serce bije za wolnoPrzejdź do:
Bradykardia – gdy serce bije za wolno
08 wrz 2017

Bradykardia – gdy serce bije za wolno

Zbyt wolno bijące serce może powodować uczucia słabości, zawroty głowy, a nawet omdlenia. Przyczyną niepokojących objawów może być schorzenie, nazywane bradykardią. Warto poznać przyczyny i skutki wolniejszej pracy serca.

Zbyt wolno bijące serce może powodować uczucia słabości, zawroty głowy, a nawet omdlenia. Przyczyną niepokojących objawów może być schorzenie, nazywane bradykardią. Warto poznać przyczyny i skutki wolniejszej pracy serca.

 

Rodzaje bradykardii

Jeśli rytm serca osoby dorosłej w czasie spoczynku jest wolniejszy niż 60 uderzeń na minutę, mówimy o bradykardii.

Możemy rozróżnić dwa rodzaje tego zjawiska:

  • bradykardię fizjologiczną,
  • bradykardię patologiczną.

Bradykardia fizjologiczna nie jest chorobą. W czasie odpoczynku sennego serce zwalnia, co nie powoduje żadnych negatywnych skutków dla ludzkiego organizmu. Wolniejszy rytm serca obserwowany jest także u sportowców oraz wśród młodych ludzi. Taki stan świadczy o wysokiej wydolności układu krwionośnego i oddechowego.

Leczenia wymaga jedynie bradykardia patologiczna, objawiająca się omdleniami oraz utratą przytomności. Sama w sobie nie jest chorobą, ale jest objawem niedomagania serca.

 

Przyczyny niskiego tętna

Bradykardia może ujawnić się z powodu występowania wielu czynników. Najczęstszym są zaburzenia pracy serca wywołane zbyt rzadkimi impulsami elektrycznymi zachodzącymi w węźle zatokowo-przedsionkowym ściany prawego przedsionka serca.

Do przyczyn niskiego tętna zaliczamy uszkodzenie serca w wyniku zawału serca, nadciśnienia tętniczego, wad wrodzonych, zapalenia mięśnia sercowego lub powikłań pooperacyjnych.

W podeszłym wieku, na skutek starzenia się mięśnia sercowego, także może dochodzić do obniżenia tętna. Bradykardię mogą wywołać zarówno niedoczynność tarczycy, jak i bezdech senny, stany zapalne oraz lekarstwa.

 

Leczenie bradykardii

Diagnostyka bradykardii polega na przeprowadzeniu szeregu badań, wśród których zaleca się wykonanie:

  • EKG;
  • USG serca;
  • Monitorowania pracy serca z zastosowaniem Holtera;
  • Próby wysiłkowej.

Osoby, które nie wykazują nasilonych objawów patologicznej bradykardii, mają zazwyczaj problemy z prowadzeniem normalnej aktywności życiowej. Brak możliwości zwiększenia tętna ponad spoczynkowe bywa przyczyną zmęczenia i niskiej aktywności.

Poważne stany chorobowe mogą prowadzić do epizodów zagrażających życiu, w tym zakończyć się zatrzymaniem krążenia, udarami mózgu lub zatorami. Przypadki omdlenia i utraty przytomności są także niebezpieczne dla zdrowia, ponieważ ich skutkiem są często złamania i urazy głowy.

Jak leczyć bradykardię? W wielu wypadkach skuteczne okazuje się terapia farmakologiczna, której celem jest poprawa pracy serca.

W innych wypadkach metodą na zwiększenie liczby skurczów mięśnia sercowego jest wszczepienie stymulatora. Zabieg przeprowadzany jest przy znieczuleniu ogólnym pacjenta. Polega on na wprowadzeniu elektrod poprzez żyły do prawej komory serca i do prawego przedsionka. Zaprogramowanie urządzenia stymulującego gwarantuje zwiększenie częstotliwości skurczów serca. Po 5. latach wymienia się rozrusznik na nowy.

 

Życie ze stymulatorem

Osoba z wszczepionym stymulatorem powinna dokonywać corocznych badań kontrolnych, które pozwolą wyeliminować ewentualne powikłania, będące następstwem:

  • Błędnego zaprogramowania urządzenia;
  • Przemieszczenia elektrody w obrębie serca;
  • Miejscowego zakażenia, które może grozić sepsą.

Obserwacja własnego organizmu i konsultowanie się z lekarzem w razie niepokojących objawów, pozwoli na zastosowanie odpowiednich badań i ustalenie skutecznego leczenia.

 

Autor: Urszula Stanisławska-Hunek


Dziękujemy za korzystanie z Portalu Pacjenta

Mednow Sp. z o.o.

ul. Johna Baildona 66A,

40-115 Katowice,

KRS 0001164024, NIP 6751811676

Zmień zgody cookie

Ładowanie zakończone